چشمهای نابینا
بارهاتواین دنیای شلوغ گم شدم وبه سردرگمی دچارشدم ،برای ارامشم سراغ تمام مشاوره های خوب این شهروانواع داروهاوجادوهاروامتحان کردم امابازهم نشد،خوب نشدم،دلم نااروم بودواعصابم دغون وحالم ناخوش،هرروزکه میگذشت افسرده تروداغونترمیشدم وازهیچ چیزلذت نمیبردم، تنها احساسی که داشتم این بودکه یه مسافررهاشده تویه جاده نااشناوبی انتهای سردِ زمستونی بودم،تنهایی اذیتم میکرد،راه برگشت رو گم کرده بودم ،من راه بازگشتادامه مطلب